As ons sê: Ons daaglikse brood –
bedoel ons alles wat ons nodig het
om in vrede te lewe. Brood en vrede.
Ons bid om vrede in die beskutting van u mag,
om vrede in u sorgsame hand.
Om te kan eet en nie honger te ly nie, is vrede,
om te kan drink en nie dors te ly nie,
om warm te kry en nie te bibber nie, is vrede.
Om geborge te wees in ’n huis,
om te kan werk en jou krag in te span,
dit alles is vrede, is daaglikse brood.
Om ’n mens te hê wat na aan jou is,
om nie bang te wees vir die eensaamheid,
vir twis en haat en die hel van oorlog nie.
Om nie bang te wees ter will van kinders, ouers of vriende nie,
om hulle nie te moet oorlewer aan die moordmasjien nie:
dit alles is die brood wat ons elke dag nodig het
en waarvoor ons elke dag dankie sê.
Ons daaglikse brood waarvan ons lewe,
is ook die woord van ’n ewemens.
Ons kan nie lewe
as die woord van ’n ewemens
nie na ons toe kom nie.
Daar moet vertroue wees,
dit moet rig, dit moet helder en vriendelik wees.
Daar is nie vrede waar mense nie met mekaar praat nie.
Die woord is brood.
Talle, talle mense honger na die daaglikse woord.